Karel

Gisteravond om 18.20 is onze Door in de dierenartsenpraktijk van Bodegraven ingeslapen.

Herriena, Lisette, Koos en ik waren tot het laatst toe bij haar.

Het was erg moeilijk om van zo’n bijzonder paardje afscheid te moeten nemen, maar ik ben er van overtuigd dat het de enige mogelijkheid was om haar meer pijn en ellende te besparen.

Vanmorgen belde dierenarts Sander, die gisteren ons begeleidde, me op om te vragen hoe het met me ging. Het deed me goed dat hij nogmaals vertelde dat het voor Door echt niet anders kon en dat het erg egoïstisch zou zijn om Door meer en langer pijn te laten lijden. Een betere beslissing hebben we niet kunnen nemen.

Door was een prachtig paard met een ijzeren wil, sterk karakter, gek op alles wat eetbaar is, Berenburg en koffie, en ze ging voor je door het vuur! Een heerlijk verrassend beest die genoot van haar goede verzorging en de aandacht van ons allemaal.

Geestelijk zat ze meer dan prima in haar velletje alleen helaas heeft ze altijd al veel last van haar lijf gehad. (Gemiddeld zijn we tien jaar lang 6 keer per jaar naar Bodegraven geweest).

Denk aan alle mooie momenten die je met Door hebt beleefd en koester die voor altijd!

 

Dikke knuffel van Vera.